ندای قم / یادداشت / سید رضا دهناد؛ معاون اسبق استانداری قم ؛ جمعه شب مراسم چهلمین روز شهادت دکتر علی لاریجانی، نماینده مردم قم و رئیس مجلس شورای اسلامی برگزارشد؛ شخصیتی که ابعاد گوناگون علمی، سیاسی و اخلاقی او کمتر آنگونه که شایسته بود شناخته شد.
او پاسدار انقلاب به معنای واقعی کلمه بود. در طول عمر پربرکتش لحظهای از پاسداری از انقلاب اسلامی در میدانهای مختلف غافل نماند. انسانی صادق، مخلص، بزرگوار و اهل گذشت بود؛ شخصیتی که نه در پی خودنمایی بود و نه در پی بهرهبرداری سیاسی از موقعیتها. دانشمند بود، فیلسوف بود، اهل معرفت بود و در عین حال مدیری کارآمد و مسئولی دلسوز برای مردم.
برای قم بسیار کار کرد و در مسئولیت نمایندگی مردم این شهر، سنگ تمام گذاشت. متأسفانه تنگنظریها، جهلها، عنادها و حسادتها در مقاطعی اجازه نداد از ظرفیتهای وسیع و متنوع این شخصیت برجسته بهره حداکثری برده شود.
در بزنگاههای حساس، یاری وفادار برای انقلاب و رهبری بود. ولایتمداری را نه در شعار، بلکه در عمل و با ایثار و فداکاری معنا کرد. او نه تندرو بود، نه کندرو و نه میانهرو؛ بلکه «تکلیفمحور» بود. تکلیفمحوری البته هزینه دارد و او این هزینهها را با صبر و خویشتنداری پرداخت. انسانهای تکلیفمدار معمولاً هم از سوی دشمنان مورد هجمه قرار میگیرند و هم از سوی دوستان ناآگاه و فرصتطلبان ریاکار.
ترور شخصیت او در داخل و هدف قرار گرفتن جسم او از سوی دشمنان آمریکایی و صهیونیستی، خود گواهی بر حقانیت مسیرش بود. دشمنان انقلاب با بغض و کینه او را هدف قرار دادند؛ چرا که میدانستند او سرمایهای مهم برای ایران، جهان اسلام و جبهه مقاومت است.
زمانی که با تواضع، وکیل مردم قم در مجلس شد، در قامت یک نماینده تمامعیار برای این شهر تلاش کرد. در دورهای که مسئولیت نمایندگی قم را بر عهده داشت، کارهایی در این شهر انجام شد که معادل چندین دهه فعالیت عمرانی و زیرساختی بود و او در بسیاری از آنها نقشی محوری و تعیینکننده داشت. از پروژههای اساسی مانند تأمین آب شرب قم گرفته تا تأمین اعتبارات مربوط به سفر مقام معظم رهبری به قم در سال 1389 و دهها پروژه تحول افرین دیگر ،
کسانی که با ادبیات کارعمرانی و موضوع «تأمین اعتبار» آشنا هستند بهخوبی میدانند بدون فراهم شدن منابع مالی، هیچ پروژهای پیش نمیرود. با قاطعیت میتوان گفت اگر حمایتها و پیگیریهای جدی دکتر لاریجانی نبود، بسیاری از این طرحها به سرانجام نمیرسید.
بیان خدمات او به قم خود کتابی قطور میطلبد. با این حال چند عامل سبب شد مردم قم کمتر در جریان این خدمات قرار گیرند. نخست روح بزرگ و اخلاص او بود؛ اهل ریا و خودنمایی نبود و اساساً انسانهای بزرگ نیازی به دیده شدن ندارند. دوم آنکه از نظر مدیریتی مصلحت نمیدید برخی خدمات ویژهای که برای قم پیگیری میکرد رسانهای شود، زیرا ممکن بود دستاویز اعتراض یا بهانهجویی دیگر نمایندگان قرار گیرد. سوم آنکه دوران مسئولیت او همزمان با دولت نهم و دهم بود و حساسیتهایی نسبت به تعامل دستگاههای اجرایی با ریاست مجلس وجود داشت؛ از این رو بسیاری از امور به تعبیر امروز «چراغ خاموش» پیگیری میشد.
در عین حال گاه دیده میشد که برخی افراد دستاوردهای حاصل از پیگیریهای او را به نام خود ثبت میکنند؛ امری که البته برای او چندان اهمیتی نداشت.
با این همه، امروز میتوان با حسرت گفت ای کاش جهل، حسادت و تنگنظریهای محفلی ، مردم قم را از بهرهمندی بیشتر از این فرصت بزرگ محروم نمیکرد. و ای کاش در سطح ملی نیز آن اندازه از بصیرت و ظرفیت در برخی نهادهای اثرگذار وجود داشت که صلاحیت دار ترین یار نظام ، امام و رهبری اینگونه مورد بیمهری قرار نمی گرفت .
