ندای قم / گزارش خبری ؛قم روزسه شنبه 16 تیرماه صحنه یکی از باشکوهترین اجتماعات مردمی در تاریخ معاصر خود است؛ جایی که خیل عظیم عاشقان و دلدادگان رهبر شهید از روزها قبل با حضور در مسجد مقدس جمکران و استقرار در مسیر هفت کیلومتری بلوار پیامبر اعظم(ص)، از نخستین ساعات بامداد با اقامه نماز بر پیکرهای مطهر رهبر شهید و خانواده ایشان توسط آیت الله عبدالله جوادی آملی از مراجع تقلید و سپس تشییعی کمنظیر، جلوهای ماندگار از وفاداری، عزت و همبستگی ملت ایران را به نمایش گذاشتند.
به گزارش ایمان، قم روزسه شنبه میعادگاه دلهای داغداری است که از نقطه نقطه کشور سربلند و پهناور ایران برای وداع با رهبر شهید گرد هم آمده بودند؛ از روزها قبل، کاروانهای عزاداری از شمال تا جنوب، از شرق تا غرب کشور، خود را به شهر کریمه اهلبیت (س) رسانده بودند؛ مردمانی که کیلومترها راه را پیمودند تا در آخرین بدرقه، سهمی از وفاداری خود را به رهبر شهید ادا کنند.
از عصر روزدوشنبه، صحنها و شبستانهای مسجد مقدس جمکران، خیابانهای اطراف و بلوار پیامبر اعظم(ص) مامن عاشقانی شده بودکه تمام شب را با اشک، دعا، نوحه و زمزمه وداع گذراندند و به صبح رساندند؛ بسیاری با بسته بودن مسیرهای تردد، چندین کیلومتر را پیاده طی کردند؛ گرمای سوزان قم نیز نتوانست ذرهای از شوق حضور آنان بکاهد؛ گویی همه آمدهاند تا بگویند راه مردی که عمر خود را وقف عزت اسلام و ایران کرد، با رفتنش، همچنان با قدرت ادامه خواهد یافت.
ساعت شش صبح، با اقامه نماز بر پیکرهای مطهر شهدا به امامت حضرت آیتالله جوادی آملی از مراجع تقلید و با حضور علما و شخصیت های مختلف حوزوی، فرهنگی و سیاسی، فصل دیگری از این حماسه آغاز شد؛ پس از نماز، موج انسانی به حرکت درآمد؛ موجی که تا چشم کار میکند، در هفت کیلومتر مسیر میان جمکران و حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه(س) امتداد یافت جمعیتی که نه آغازش پیداست و نه پایانش.
خودروی حامل پیکرهای مطهر شهدا به سختی و با گامهایی آرام در میان انبوه دلدادگان پیش میرفت؛ هر چند متر، سیل اشک و سلام و صلوات، حرکت کاروان را متوقف میکند؛ مردم میخواهند آخرین نگاه، آخرین سلام و آخرین وداع با امامشان را که با نگاه راهبردی و کوشش بی وقفه چند دهه ای کاری کرد که ایران امروز در همه دنیا سربلند و دشمنان منکوب و سرافکنده شده اند را از دست ندهند.
در جای جای مسیر، مداحان اهلبیت(ع) با نوحههایی سوزناک، آسمان قم را آکنده از نوای مصیبت کردهاند؛ دستههای عزاداری از استانهای مختلف، هر کدام با آیین و سبک محلی خود، سینه میزدند و نوحه میخوانند؛ از نغمههای آذری گرفته تا نوحههای جنوبی، از سینهزنیهای سنتی خراسان تا آیینهای عزاداری لرستان و خوزستان و گیلان و مازندران؛ گویی تمام ایران، فرهنگها و گویشهایش، ا زیر پرچم عشق به ولایت، یکصدا شدند.
در میان خیل عزاداران، کودکان و خردسالانی که در آغوش پدران و مادران آرام گرفتهاند، سالمندانی که با گامهای لرزان خود را به مراسم رساندهاند و جانبازان و مجروحانی که بر ویلچر مسیر وداع را طی میکردند، جلوهای از حضور همه اقشار و نسلها در این بدرقه تاریخی را به نمایش گذاشتهاند؛ گویی هیچ سن، توان جسمی یا سختی راه، مانعی برای ادای آخرین سلام به رهبر شهید نیست.
پرچمهای سرخ «یا لثارات الحسین» و پرچمهای انتقام، بر فراز دستان مردم در هوا مواج بود ؛ اشک بر گونهها جاری ، اما در نگاهها، عزم و استقامت موج میزد؛ در میان جمعیت، پلاکاردها و دستنوشتههای فراوانی با شعارهای محکومیت جنایتکاران و درخواست انتقام از ترامپ و نتانیاهو دیده میشد؛ شعارهایی که از دل مردمی برمیخاست که شهادت را پایان راه نمیدانند، بلکه آغاز فصل تازهای از مقاومت میشمارند.
حجم گسترده حضور زائران و عزاداران از سراسر کشور، بلوارهای منتهی به مسجد مقدس جمکران و حرم مطهر، از جمله بلوار خلیج فارس، بلوار شهید منتظری، بلوار شهید کریمی و خیابانها و مناطق اطراف منتهی به بلوار پیامبر اعظم با ترافیکی سنگین و کمسابقه روبهرو کرده بود؛ بهگونهای که به دلیل انبوه خودروهای پارکشده و تردد گسترده، بسیاری از این معابر به توقفگاه خودرو بدل شده بود و بسیاری از کوچه و پس کوچه ها نیز مملو از خودروها با پلاک هایی از سراسر کشوربود و این نمونه ای دیگر از همبستگی یک ملت در راه آرمان های انقلاب اسلامی و تحقق ایرانی مستقل و سربلند است.
روز سه شنبه قم میزبان تجدید میثاق ملتی بود که آمدهاند بگویند خون شهید، خاموششدنی نیست؛ آمدهاند تا ثابت کنند فاصلههای جغرافیایی، گرمای هوا، خستگی راه و دشواری مسیر، در برابر عشق به ولایت رنگ میبازد و این راه مقدس همچنان با پیروی از رهبر جدید انقلاب، آیت الله سید مجتبی حسینی خامنه ای تداوم خواهد یافت.
تاریخ قم روزهای بزرگ کم نداشته است اما بیتردید این روز را به طور ویژه ای به خاطر خواهد سپرد؛ روزی که بلوار پیامبر اعظم(ص)، از جمکران تا حرم، به رودخانهای از انسانهای دلداده تبدیل شد؛ رودخانهای که با اشک، حماسه نوشت و با فریاد «لبیک»، عهد بست تا راه امام شهیدش را تا رسیدن به آرمانهایش ادامه دهد.
