ندای قم / یادداشت/سید رضا دهناد/ کارشناس ارشد امور نظامی و دفاعی ؛ در فضای سیاست خارجی، دیپلماسی زمانی بیشترین اثرگذاری را دارد که صرفاً متکی به واژهها نباشد، بلکه بر پشتوانهای واقعی از قدرت ملی استوار شود. در این میان، اقتدار نظامی یکی از مهمترین مؤلفههایی است که میتواند به مواضع دیپلماتیک یک کشور وزن، اعتبار و ضریب اثر ببخشد. عبارتی مانند «ما هم ابرقدرتیم» را میتوان در همین چارچوب تحلیل کرد؛ جملهای کوتاه اما پرمعنا که در سطح رسانهای، به نماد پیوند میان قدرت میدان و قدرت بیان تبدیل شد.
در مناسبات بینالمللی، کشورها تنها با استدلال حقوقی یا موضعگیری سیاسی به نتیجه نمیرسند بلکه این توان بازدارندگی، ظرفیت دفاعی و قدرت پاسخگویی است که سبب میشود پیام دیپلماتیک آنان جدی گرفته شود. به بیان دیگر دیپلماسی بدون پشتوانه قدرت در بسیاری از مواقع در سطح اعلام موضع باقی میماند ، اما هنگامی که یک کشور از توان نظامی قابل اتکا برخوردار باشد، گفتوگوی سیاسی آن نیز از موضع انفعال خارج شده و به سطحی از اعتمادبهنفس راهبردی میرسد.
از این منظر، برجسته شدن عبارت ما هم ابرقدرتیمدر رسانهها و شبکههای اجتماعی را میتوان بازتاب اجتماعی همین واقعیت دانست که اقتدار نظامی تنها در میدان نبرد معنا پیدا نمیکند، بلکه بر زبان دیپلماسی نیز اثر مستقیم میگذارد این اقتدار طرف مقابل را وادار میکند محاسبات خود را با دقت بیشتری تنظیم کند و در مواجهه با یک کشور، صرفاً بر مبنای فشار یا تهدید تصمیم نگیرد.
در سطح داخلی نیز چنین گزارههایی، اگر بر پایه ظرفیت واقعی ملی شکل گرفته باشند، میتوانند به تقویت اعتماد عمومی، انسجام ذهنی و باور به توان ملی کمک کنند. در واقع، آنچه یک جمله را به نماد رسانهای تبدیل میکند، فقط ایجاز و صراحت آن نیست؛ بلکه نسبت واقعی آن با عناصر قدرت ملی است.
در نهایت، تجربههای متعدد در جهان نشان داده است که دیپلماسی مؤثر، محصول ترکیب عقلانیت سیاسی با اقتدار میدانی است هرچه این پشتوانه قدرتمندتر باشد، زبان دیپلماسی نیز صریحتر، مستقلتر و اثرگذارتر خواهد بود. از همین رو، اقتدار نظامی را باید نه در تقابل با دیپلماسی، بلکه بهعنوان یکی از پایههای اصلی موفقیت آن در نظر گرفت.
این اقتدار محصول تدابیر قائد شهیدمان حضور بی سابقه یک ملت جان فدا و جانفشانی شهدای عزیزی است که پرچم عزت و استقلال این کشور را به امانت به دست ما سپردند.
