ندای قم / یادداشت / سید رضا دهناد/ کارشناس ارشد امور نظامی و دفاع؛ در جغرافیای سیاسی امروز، «حق» بدون پشتوانه «قدرت»، مفهومی انتزاعی و بیاثر است. در جهانی که مدعیان حقوق بشر و سازمانهای بینالمللی غالباً به ابزاری برای تثبیت هژمونی قدرتهای مادی تبدیل شدهاند، کارنامه مداخلات خونین آمریکا و جنایات رژیم صهیونیستی ثابت کرده است که قطعنامهها و نهادهای بیطرف، توان احقاق حق ملتهای مستقل را ندارند. واقعیت میدان حکم میکند که تنها زبان مورد فهم در مناسبات جهانی، زبان «اقتدار» است.
مدیریت و حاکمیت جمهوری اسلامی ایران بر تنگه هرمز، نه صرفاً یک مزیت جغرافیایی، بلکه مصداق عینی آیه شریفه «وَأَعِدّوا لَهُم مَا اسْتَطَعْتُم مِن قُوَّةٍ» است. این گلوگاه حیاتی، «قوه»ای است که هزینه هرگونه تعرض را برای دشمن به سطحی غیرقابلتحمل میرساند.
مسئولان و دیپلماتهای کشور در هرگونه گفتگو با طرف آمریکایی باید به این ادراک واحد برسند که میز مذاکره، ادامه میدان است، نه جایگزین آن. تکیه بر لبخندهای دیپلماتیک یا وعدههای نسیه قدرتهای استکباری، خطایی راهبردی است. تجربه تاریخی نشان داده است که آمریکا هر جا با خلأ قدرت مواجه شده، هجوم آورده و هر جا با سد محکم «قوه» برخورد کرده، ناچار به عقبنشینی گشته است.
تنگه هرمز برای ایران کارکردی فراتر از تسلیحات متعارف دارد. وقتی شاهرگ انرژی جهان زیر سایه حاکمیت ایران قرار دارد، هرگونه فشار اقتصادی و تحریمی باید با پاسخ متناسب در این گلوگاه روبرو شود.
۱. ابزار تحریم متقابل: اگر دشمن از سلاح دلار و تحریم بانکی استفاده میکند، ایران باید از کلید ژئوپلیتیک خود برای توازن قوا بهره بگیرد.
۲. عوارض حاکمیتی و حقوق ملی:دریافت عوارض تردد، خدمات دریایی و بیمه، حق قانونی ایران است که نباید در پیچوخم مذاکرات نادیده گرفته یا به عنوان امتیاز واگذار شود.
هرگونه تلاش برای تعریف معانی جدیدی از «گشایش تنگه هرمز» که منجر به کاهش نقش حاکمیتی ایران یا محدود کردن اقتدار نیروهای مسلح در این منطقه شود، بازی در زمین دشمن است. مسئولان باید هوشیار باشند که «فصل نوین خلیجفارس» که مورد تأکید مقام معظم رهبری است، به معنای تقویت لایه بازدارندگی است، نه کوتاهی از حقوق حقه ملی.
طرف مقابل تنها زمانی با زبان احترام سخن خواهد گفت که بداند «کلید طلایی» معیشت و امنیت انرژی جهان در دستان مقتدر رزمندگان ایران است. هرگونه سستی در تثبیت این واقعیت در مذاکرات، به معنای کاستن از امنیت ملی در درازمدت خواهد بود.
فراموش نکنیم: در دنیای امروز، امنیت با التماس به دست نمیآید؛ با «قوه» حفظ میشود. تنگه هرمز باید به عنوان خط قرمز غیرقابلمعامله و اهرم فشار اصلی ایران، تا ابد تحت حاکمیت مطلق و مقتدرانه جمهوری اسلامی باقی بماند.
و فراموش نکنیم که بیداری و ایستادگی ملت سر افرازمان در این مقطع زمانی در دفاع از استقلال و عزت در عالی ترین سطح قرار دارد لطفا دستگاه دیپلماسی در تراز ملت و رهبر عزیزمان در میدان دیپلماسی حضور عزت مندانه داشته باشد.
