ندای قم / یادداشت / سید رضا دهناد/ کارشناس ارشد امور نظامی و دفاع؛ در سیاست بینالملل، قدرت نه با ترازهای تجاری، بلکه با میزان توانمندی یک ملت در تحمیل اراده و حفظ بقای خود سنجیده میشود. برای جمهوری اسلامی ایران، جغرافیای خلیج فارس و به طور اخص تنگه هرمز ، صرفاً یک مختصات مکانی یا یک آبراه بینالمللی برای عبور کالا نیست؛ بلکه این تنگه، حکم یک ماشه استراتژیک را دارد. نگه داشتن انگشت روی این ماشه، زیربنای اصلی بازدارندگی ایران در برابر تهدیدات جهانی است.
نمیتوان این اعتبار ژئوپلیتیک را با گشایشهای موقت اقتصادی یا مبالغی نظیر ۱۲ میلیارد دلار معاوضه کرد. در شرایطی که آن پول ماهیتا دارایی خودمان است! درس بزرگ تاریخ بیانگر این است که ثروتِ بیقدرت، ذره ای اعتبار ندارد هرگز نباید آزادی چندر غاز دارایی های خودمان ، وجه المصالحه اقتدار و استقلالمان قرار گیرد .
یادمان باشد ایران در دوران دولتهای نهم و دهم، درآمدی خیرهکننده بالغ بر ۸۰۰ میلیارد دلار از محل فروش نفت به دست آورد. این رقم، ثروتی بزرگ بود که میتوانست زیرساختهای یک قاره را دگرگون کند. اما واقعیت این است که با وجود ورود این حجم عظیم از نقدینگی به رگهای اقتصاد، اتفاق ساختاری و بنیادینی در جهت بیمه کردن بلند مدت اقتصاد ایران رخ نداد.
این تجربه تاریخی به ما میآموزد که «پول نقد»، لزوماً به معنای «قدرت استراتژیک» نیست. اگر ۸۰۰ میلیارد دلار نتوانست ایران را از گزند تحریمها و فشارهای بینالمللی مصون بدارد، چگونه میتوان تصور کرد که یک رقم ناچیز مانند ۱۲ میلیارد دلار میتواند گره مهمی از اقتصاد باز کند؟ تکیه بر پول نفت، بدون داشتن دستِ برتر در میدان ژئوپلیتیک، مانند ساختن کاخی بر روی شنهای روان است.
رقم ۱۲ میلیارد دلار در ابعاد کلان ملی رقمی قابل توجهی نیست ، معادل تنها ۵ فقره از پروندههایی نظیر «چای دبش» است !! وقتی فسادهای ساختاری یا ناترازیهای بانکی و بودجهای میتوانند در چشمبرهمزدنی چنین ارقامی را ببلعند، معامله کردنِ «باز گشایی تنگه هرمز» در ازای آن، به معنای فروختنِ «سپر امنیتی کشور» برای خریدنِ «نیازهای چند هفتهای» است.
نباید گشایش چند روزه اقتصادی بر «امنیتِ بلندمدت» سایه بیفکند. ۱۲ میلیارد دلار در برابر ابعادِ یک اقتصادِ ۸۰ میلیونی، تنها یک عدد است که در پیچ و خم هزینههای جاری گم میشود؛ اما تنگه هرمز، یک حقیقتِ ژئوپلیتیک است که با هیچ پولی قابل خرید و فروش نیست.
دستگاه دیپلماسی و دولتمردان و بویژه شخص اقای دکتر قالیباف متوجه این مطلب باشند از این به بعد بقای جمهوری اسلامی در گرو استمرار سیادت ایران بر تنگه هرمز است. هرگونه عقب نشینی در قبال ازاد سازی مختصری از دارایی هایی که متعلق به ملت ایران است یک اشباه مرگ بار استراتژیک است .
کلید طلایی تنگه هرمز که میراث ارزشمند شهدای گرانقدر ایران عزیز بویژه قائد شهیدمان است را از جان عزیزتر بدانید .
