ورزش

سهیل، بدونِ ترمز به سویِ قله!

هت‌تریک در پیروزی؛

ندای قم / جعفر عابدی ؛ فشردگی مسابقات فوتبال پیشکسوتان دست‌کمی از عبور از میدان مین نداشت، فاصله تنها ۳ روز با نبرد سنگین مقابل پالایش اراک، کافی بود تا هر تیمی را از پای درآورد؛ اما نه «سهیل» را! جمعه، ۳ مهرماه در حالی که میزبانیِ گرمِ اراکی‌ها در مجموعه ورزشی‌شان باز هم حسرتِ «زیرساخت» را بر دلِ قمی‌ها نشاند ، بازیکنانِ سهیل نشان دادند که برای پیروزی، بیش از هر چیز به قلب‌های بزرگ نیاز دارند.
پاسداشتِ اسطوره‌ها: پیوندِ نسل‌ها
پیش از سوت آغاز، حضورِ پیشکسوتانِ نامداری چون حسن شیک و حسین بابایی، فضای مسابقه را به یک کلاسِ درسِ اخلاق بدل کرد. نامِ حسن شیک، هنوز هم در اراک طنین‌انداز است؛ این همان میراثِ ماندگاری است که یک برند را به تاریخ پیوند می‌زند… و حرکت نمادین و پهلوانانه‌ی بچه‌های سهیل در رخصت‌گرفتن از این دو بزرگ‌مرد پیش از ورود به زمین، درس اخلاقی بود که روی زیباترِ فوتبال را نشان داد.
تحلیلِ فنی: سهیل ۳ – ۱ خوانسار (شرحِ یک غافلگیری)
نیمه اول: شوکِ سرد و بیداریِ تدریجی
شروعِ بازی؟ یک غافلگیریِ تمام‌عیار.
اشتباه مرگبارِ دفاعی در ثانیه اول و گلِ زودهنگامِ حریف، شیرازه تیم را به هم ریخت. مصدومیتِ زودهنگامِ «حسین صفری» (مغز متفکرِ میانه میدان) بدبیاری‌ها با را تکمیل کرد؛ اما غیرت روی نیمکت و زمین موج می‌زد.
اینجا بود که «تعهدِ گروهی» رخ نشان داد؛ داود عاصم‌آبادی و عباس زارعی با بازیِ بی‌نقص، جای خالی او را پر کردند و فشارِ روانیِ بازیکنِ کهنه‌کارِ حریف (محسن بیات) هم کارساز نبود؛ چرا که در دقیقه ۳۵، سانترِ تماشاییِ حجت مغانلو با پروازِ بلند و ضربه سرِ استادانه محسن علیمحمدی به گل تساوی تبدیل شد تا آرامش به اردوگاه سهیل برگردد.
نیمه دوم: حاکمیتِ مطلقِ تاکتیک
نیمه دوم، چهره‌ی واقعیِ سهیل بود. تذکرات فنی و روانی کادر فنی در رختکن و قول مردانه‌ای که حمید ابکار از بازیکنان گرفت، ورق را در نیمه دوم برگرداند. سهیل در نیمه دوم، ببر زخمی بود نه تیمی خسته!
دقیقه ۵۰ : داود عاصم‌آبادی که نبض میانه میدان را در مشت گرفته بود، با ارسالی دقیق از جناح چپ پایه‌گذار گل شد؛ محمد بختیاری که در طول بازی کابوس مدافعان بود، با ضربه‌ای بی‌رحمانه کامبک سهیل را ثبت کرد: ۲ بر ۱!
دقیقه ۸۵ (تعویض طلایی و امضای پیروزی):
هوش بالای علی صادقی در میدان‌دادن به مهدی افضلی ریتم تهاجمی را آتشین‌تر کرد. افضلی با یک ضدحمله تند و تیز، توپ را به حسین زمانی رساند و این بازیکن باهوش با یک ضربه فنی و بغل‌پایی مرگبار، تیر خلاص را به شقیقه خوانسار شلیک کرد: ۳ بر ۱!
نکته‌ای از بیرون گود، برای درون گود:
۳ بازی از ۳ مسابقه و صید ۹ امتیاز ناب و صعود به عنوان صدرنشین مطلق، افتخار بزرگی است؛ اما یک هشدار استراتژیک دارد: مدیریت شوک روانی! تیمی که سودای قهرمانی در مرحله نهایی را دارد، نباید با یک گل زودهنگام یا شیطنت‌های داخل زمین تمرکز و انسجام هندسی خود را از دست بدهد. بازی با خوانسار یک زنگ خطر به موقع بود تا نشان دهد در مراحل حذفی و بازی‌های مرگ و زندگی، خونسردی و کنترل هیجان، کمتر از آمادگی بدنی نیست.
سوت پایان؛ ۹ امتیاز، صعود مقتدرانه و ایستادن بر بام گروه (نکته‌ای از سر دلسوزی برای کادر فنی:
فتح ۳ بازی از ۳ مسابقه و صید ۹ امتیاز ناب و صعود به عنوان صدرنشین مطلق، افتخار بزرگی است؛ اما یک هشدار استراتژیک دارد: مدیریت شوک روانی! تیمی که سودای قهرمانی در مرحله نهایی را دارد، نباید با یک گل زودهنگام یا شیطنت‌های داخل زمین تمرکز و انسجام هندسی خود را از دست بدهد. بازی با خوانسار یک زنگ خطر به موقع بود تا نشان دهد در مراحل حذفی و بازی‌های مرگ و زندگی، خونسردی و کنترل هیجان، کمتر از آمادگی بدنی نیست.
سوت پایان؛ ۹ امتیاز، صعود مقتدرانه و ایستادن بر بام گروه! زنده باد غیرت شیران پیشکسوت قم. دست‌مریزاد به غیرت زردپوشان قُم غَریب؛ آنها ثابت کردند که اگر ایران یوز دارد؛ قُم شیر دارد
اما جام؛ هنوز به قم نرسیده است…

لینک کوتاه این صفحه: https://nedayeghom.ir/7lfc

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا