فارغ از عینک جناحی باید شخصیت های بزرگ را دید

ندای قم / یادداشت / علی نقی شهیدی / فعال سیاسی؛ بسیاری از اندیشمندان و اهالی راستین سیاست و اصحاب دغدغه مند رسانه از وضعیت نگران‌کننده احزاب و رسانه‌ها در کشور آگاهند. در سایه کم توجهی متولیان امر، احزاب و رسانه ها کارکرد واقعی خود را از دست داده‌اند؛ به‌گونه‌ای که نخبگان و اندیشمندان رغبت چندانی برای حضور در این عرصه‌ها ندارند. واکاوی چرایی این پس‌رفت، نیازمند مجالی فراختر از این مقال است، اما حضور اندک شمار دانشمندان و نخبگان از سلایق گوناگون در صحنه سیاسی، کورسویی در خزانِ احزاب محسوب می‌شود. شوربختانه، غالبِ جریان‌های سیاسی از حضور چهره‌های دانشمند خالی شده‌اند؛ اما هنوز چراغی در این خانه روشن است و می‌توان امیدوار بود که با بازگشت اندیشمندان به متن سیاست و رسانه، شور و نشاط به فضای سیاسی و مطبوعاتی کشور بازگردد.
در روزهای اخیر، برخی رسانه‌ها و فعالان سیاسی-اجتماعی قم در واکنش به تجلیل «بنیاد نخبگان»، «دانشگاه علوم پزشکی» و «شهرداری کلانشهر قم» از #دکتر_سیدرضا_رئیس‌کرمی، موضع‌گیری های انتقادی داشته‌اند؛ انتقادی که با نگاهی منصفانه، فاقد انسجام منطقی و اعتبار رسانه‌ای است.
محور انتقاداتِ این جریان را می‌توان در دو گزاره خلاصه کرد: نخست، متهم کردن دکتر رئیس کرمی به دلبستگی به جریان فتنه و عنصر نامطلوب قلمداد کردن ایشان ؛ و دوم، طرح ادعای حیف‌ومیل بیت‌المال در مراسم تجلیل از یک دانشمند سیاست ورزی که تمام عمرش را مشغول تدریس و تدّرس و مدیریت بخش های مختلف نظام بوده است. در نقد این دو گزاره باید پرسید: بر چه اساسی و با کدام سند، فردی که تمام عمر خود را صرف تدریس، پژوهش و مدیریت در ارکان نظام جمهوری اسلامی کرده، «عنصر نامطلوب» خوانده می‌شود؟ چگونه ممکن است کسی که بدون کم‌ترین حاشیه یا اعوجاجی، چنین مدارج علمی و مدیریتی را طی می‌کند، آماج چنین تهمت‌هایی قرار می گیرد؟ آیا سلامت مالی، اخلاقی، مدیریتی و سیاسی ایشان در طول این سال ها سند گویائی از تخصص، تعهد و پاک دستی ایشان نیست؟!
در باب دغدغه بیت‌المال نیز، اگرچه این نگرانی امری پسندیده و وظیفه‌ای همگانی است، اما پرسش اساسی اینجاست که اولا، هزینه ی تجلیل از یک مدیر توانمند و دانشمند سیاست ورز چه میزان به بیت المال خسارت وارد کرده است که اینگونه بر آشفته اید! ثانیا، آیا منتقدان محترم، در مواجهه با موارد متعدد کم‌کاری‌ها و تخلفات کلان نیز با همین حدّت و جدّیت به رسالت خود عمل می‌کنند؟ یا اینکه قلم‌ها تنها در بزنگاه‌های تسویه‌حساب‌های سیاسی به حرکت در می‌آیند؟
دکتر سیدرضا رئیس‌کرمی که جزو خانواده شهدا و خود جانباز جنگ‌تحمیلی است از چهره‌های برجسته علمی و مدیریتی کشور است که با تکیه بر نبوغ و توانمندی خویش، سکاندار بزرگ‌ترین مرکز علمی و پزشکی کشور شده است؛ جایگاهی که تنها بر اساس شایستگی‌های ذاتی و علمی معنا می‌یابد. فعالیت ایشان در شورای مرکزی «انجمن اسلامی جامعه پزشکی» و سردبیری نشریه علمی «Rescue Relief Journal»، تنها بخشی از کارنامه فعالیت‌های سیاسی و پژوهشی اوست. شاخص‌های علمی ایشان، از جمله H-Index ۱۲ در Google Scholar، عدد ۹ در Scopus و ۷ در Web of Science، گویای جایگاه معتبر وی در سطح بین‌المللی است.
نگارنده، بدون هیچ‌گونه وابستگی حزبی و سیاسی، و به‌عنوان عضو کوچکی از جامعه رسانه‌ای قم، ضمن احترام به تمامی همکاران و اصحاب دردمندی که در این موضوع به نقد پرداخته‌اند، بر این باورم که وظیفه داریم شخصیت‌های بزرگ و ذخایر علمی و اجراییِ کشور را که بی‌حاشیه و بدون اعوجاج، در حال خدمت هستند، پاس بداریم. ضرورت دارد که بدون عینکِ سیاسی و گرایش‌های حزبی، نقاط مثبت جریان‌ها و افراد را با نگاهی منصفانه بررسی کنیم. اگرچه حرکت در مدارِ اهدافِ احزاب امری مرسوم است، اما نباید سرمایه‌ها، خدمات و ارزش‌های انسانی را وجه‌المصالحه کوچه‌پس‌کوچه‌های تنگ و تاریکِ جریان‌های سیاسی قرار داد. به خاطر منافع ملی و احترام به مقامِ علم و دانش، «جور دیگر باید دید».
چشم ها را باید شست‌، جور دیگر باید دید.
واژه ها را باید شست .
واژه باید خود باد، واژه باید خود باران باشد.
چترها را باید بست‌.
زیر باران باید رفت‌.
فکر را، خاطره را، زیر باران باید برد.
با همه مردم شهر ، زیر باران باید رفت‌.
دوست را، زیر باران باید دید.
عشق را، زیر باران باید جست‌.