ندای قم/ رضا ملکی؛ به گذشته های دورفوتبال قم می روم جوان لاغر اندام و سیه چهره ای که خیلی زود در قالب جوانی پر جنب و جوش خود را به مربیان فوتبال قم معرفی کرد. بچه تکیه خروس درپایین شه بود خلق و خوی معرفت و مهربانی را از اهالی فهیم پایین شهری آموخته بود خیلی زود در تیم فوتبال جوانان قم چهره شد گلهای زیبایش به دل نشست وفوتبال قم با نام حسین وزیری آشنا شد.
درخشش در تیم سهیل ودعوت به تیم ملی
اوج هنر حسین در تیم فوتبال سهیل و منتخب قم در مستطیل سبز نمایان شد، جایی که هر مربی آرزوی داشتن چنین بازیکنی را داشت هنر شوت با هر دو پا تکنیک برجسته استارت های انفجاری و برق آسا و پرش های بی نظیر و ضربه های سرمهار ناشدنی از جمله خصوصیات شهاب فوتبال قم . با حسین صدها خاطره دارم و کیف می کردم از اینکه درکنارش هم بازی باشم و کاپیتان تیم من باشد.
حسین در اواسط سال 65 به تیم ملی فوتبال دعوت شد، حتی یک تیم آلمانی در کلن آلمان خواهان پذیرش حسین شد اما عرق قمی بودن و نفس کشیدن درفضای خاک پاک بی بی حضرت معصومه باعصث شد به بهترین موقعیت زندگی و همه آرزوهای بلندش خود پشت نماید . استاد سید علی زاهدی می گفت گلی که حسین در تهران به حافظ طاحونی دروازه بان وقت تیم ملی دراستادیوم امجدیه زد باعث شد که بعدها حافظ طاحونی اعتراف کند که یک قمی باعث خط خوردن من از تیم ملی شد. گلهای زیبایش که تماشاگران فهیم قمی را در دو استادیوم تختی و شهید حیدریان بارها از سکوها بلند کرد درخاطر و یاد همه قدیمها باقیمانده است میتوان گفت که حسین وزیری ژنرال فوتبال قم بود که درکنار احمد بیگدلی، مهدی غیاثی ،ناصر اتلاقی ،حسین معلمی و رضا کشوری فوتبال قم را به ایران معرفی کردند.
پایان یک زندگی پر افتخار
سوم مرداد روز نحسی برای فوتبال قم بود درآغازین ساعت صبح خبردرگذشت حسین ناباورانه در فضای مجازی پرشد همه غمگین و نالان شدند ،چون حسین با معرفت بود مهربان و از خود گذشته بود قدر دوستی را میدانست و تمام اهالی فوتبالی قم به نوع دیگری به او نگاه میکردند و قابل احترام واقعی همه بود .
سه ماه قبل خبر بیماری کرونا گونه اش به ما رسید سریع در کانالهای گذاشته شد تا دعای خیر دوستان در حقش جاری شود به سلامت از این بیماری مهلک عبورکرد و برایم نوشت که رضا جان ممنونم از اطلاع رسانی شما و پیامهایی که برایم آمد و روحیه بزرگی که به من داد تا بار دبگر بتوانم برخیزم اما بیماریش دردرون و خاموش ،او را به گام مرگ کشید و صبحگاهان سوم مرداد در منزل شخصی به دیار خوبیها رهسپار شد.
بدرقه با شکوه به دیار ابدی
پیش از ظهر روز دوشنبه پنجم تیرماه هوای داغ و 48 درجه ای قم باعث نشد تا دوستان وفادار حسین درکنارش آخرین بدرقه با شکوه با او را برگزارننمایند، ازهمه تیمهای باشگاهی قم موسپیدان شان با غم و اندوه دیده میشدند .میتوان به گذشته برگشت و 40 سال گذشته را دید تا تمام بازیکنان باشگاهی آن زمان در کنار هم در آیین بدرقه ستاره فوتبال شهرشان حضوری ستودنی داشته باشند.
آغوشها گشوده شد و اشکها سرازیر شد تا تراژدی ترین داستان فوتبال قم با کوچ آسمانی ستاره اش رنگ واقعی بگیرد، حسین در خاک آرام گرفت اشکهای همسر دو پسرگلش و دختر گرانقدرش دلها را به درد آورد، عکس زیبایش روی مزار ابدیش خودنمایی میکرد و این داستان شاهزاده بزرگی بود که چون غزالی تیزپا وجسوردر تمامی ردههای فوتبالی را با شایستگی پشت ذاشت تا بعنوان اسطوره ای بزرگ از 50 سال گذشته با افتخار نام اش در محافل فوتبالی برده شود حسین جان روحت شاد و در آرامش باد .
