
ندای قم / یادداشت / بخش اول / علی بنایی/ نماینده سابق قم ؛ در روز ۲۱ ماه مبارک رمضان، مقارن با سالروز شهادت حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (علیهالسلام)، خیابانهای تهران شاهد تجلی وفاداری و سلحشوریِ مردمی بود که پیکر مطهر فرزند دلاور قم، سپهبدِ شهید «امیر سید عبدالرحیم موسوی»، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح کشور را بر دستان پرمهر خویش تا عرش معراج تشییع کردند.
امیرِ شهید ما از همان عنفوان نوجوانی، با صفای باطن، صداقت کمنظیر و هوش سرشار خویش، تحسین همگان را برمیانگیخت. او در روزهای نخستِ پس از پیروزی انقلاب اسلامی، گوهر وجودی خویش را در ارتش سرافراز جمهوری اسلامی ایران نمایان ساخت. قابلیتهای شگرف مدیریتی و نظامی، در کنار نوآوریها و ابتکارات بیبدیلش، سبب شد تا مدارج افتخار را یکی پس از دیگری طی کند و به عنوان فرماندهی کارآمد و اثرگذار، چه در سالهای پرالتهاب دفاع مقدس و چه در عرصههای خطیر آموزشی و مدیریتیِ پس از آن، خوش بدرخشد.
اوج این درخشش، در سپردن مسئولیتهای بس خطیر و سنگین از سوی فرماندهی معظم کل قوا، حضرت آیتالله العظمی شهید امام خامنهای (قدسسرهالشریف) به ایشان تجلی یافت. محبت و اعتماد راسخ فرماندهی کل قوا به این افسر رشید، سینهبهسینه در تمام ردههای نیروهای مسلح نقل میشد. در نقطه مقابل نیز، وفاداری بیکران، فرمانبرداریِ تام و تمام، و محبت عمیق امیر شهید نسبت به مقام معظم رهبری(ره)، تداعیگر نابترین جلوه از رابطه «مرید و مراد» و مهرِ «پدر و فرزندی» در اذهان بود.
شهید سید عبدالرحیم موسوی، هرگز در حصار عناوین و سلسلهمراتب نظامی محصور نماند. او تجسم عینی تواضع بود و در رسیدگی به احوال همکاران و مردمان کوچه و بازار، از همگان گوی سبقت را میربود؛ بهگونهای که در هر موقعیتی برای خدمترسانی، همواره «نفر اول» میدان بود.
او این فتوت و خصلت والای انسانی را از پدر بزرگوار خویش، «حاج سید احمد موسوی»، به ارث برده بود؛ پدری که از معتمدین و بزرگان خوشنام شهر قم به شمار میرود و همواره مورد احترام قاطبه اهالی قم و مسئولین استان در تمامی ردهها است. رادمردی که شهره عام و خاص است؛ درب خانهاش همواره به روی آحاد مردم شریف قم گشوده بوده، هرگز دست رد بر سینه هیچ مراجعهکنندهای نزده و هیچکس از محضر او دستخالی و ناامید بازنگشته است.
امیر شهید موسوی در میان همرزمانش نیز محبوبیتی کمنظیر داشت؛ بهطوریکه دوستانِ همدوره و فرماندهان ارشد سپاه پاسداران و ارتش جمهوری اسلامی ایران، هریک دهها خاطره ماندگار از فروتنی و بزرگواری او در سینه محفوظ دارند. افزون بر نبوغ نظامی، او خطیبی توانا و چیرهدست بود. سخنرانیهایش در مجامع مختلف، همواره برآمده از مطالعه، پختگی و سرشار از نکات آموزنده بود. بیان شیرین او که با هنرمندی تمام از استعارهها و ضربالمثلها برای تفهیم بهتر مخاطب بهره میگرفت، عمیقاً بر دلها مینشست؛ چرا که مخاطب، حلاوت سخنان و صداقتِ برخاسته از قلب بیریا و باطن پاک او را با تمام وجود احساس میکرد.
امروز، نام سپهبد شهید امیر سید عبدالرحیم موسوی، در قامت یک «مکتبِ صاحبسبک» میدرخشد. مکتبِ سید عبدالرحیم موسوی، اقیانوسی از ظرفیتهاست که میتواند به عنوان یک الگوی تمامعیارِ عملی در تمامی ردهها و عرصهها مورد مطالعه و کاوش قرار گیرد.
ما وظیفه داریم با شناخت و معرفی دقیقِ مکتب شهید موسوی، پاسدار آرمانهای این شهیدان والامقام باشیم. «حجاب معاصرت» و آشنایی دیرین با این فرزند نامآور قم، هرگز نبایستی مانع از استخراج و بازنمایی افکار، سیره اخلاقی، شیوههای مدیریتی و نوآوریهای نظامی این شهید عزیز گردد.



