ندای قم / یادداشت / روح الله کرمانی/ مدیرمسئول و کارشناس ارشد مسائل سیاسی؛سالی که گذشت، سنگینترین، تلخترین و در عین حال پرافتخارترین فصل از حیات جمهوری اسلامی ایران بود. سالی که در آن، خاک میهنمان بار دیگر با خون پاک فرزندانش رنگ شهادت گرفت و تاریخ این سرزمین نامهایی را در خود ثبت کرد که هر یک ستارهای جاودان در آسمان شرف ایران شدند.
در بهار پرحادثه ۱۴۰۴، تنها دوازده روز از جنگی گذشت که با همه کوتاهیاش، بلندای مقاومت ملت ایران را به جهانیان نشان داد. هموطنان عزیزمان، دانشمندان بزرگمان وفرماندهانی از جنس ایمان و غیرت به دیدار خالق شتافتند و خونشان مشعل راه ادامه نبرد شد.
اما هنوز داغها التیام نیافته بود که در دی ماه میهن عزیزمان با کودتای آمریکایی صهیونیستی روبهرو شد. حادثهای که بار دیگر چهره واقعی استعمار را بینقاب به جهانیان نمایاند. در آن فتنه، بسیاری از مردم عزیز کشورمان ونیروهای انتظامی و امنیتی به شهادت رسیدند، اما ستونهای باور مردم استوار ماند.
و سرانجام، در واپسین ماه سال، شهادت رهبر معظم انقلاب، حضرت امام خامنهای (روحی له الفداء)، قله درد و در عین حال تجلی قله ایمان بود. این حادثه نه تنها ضایعهای بزرگ، که میثاقی دوباره میان مردم و آرمانهای انقلاب آفرید. ایران در سوگ نشست، اما در سوگ، از نو به پا خاست.
در روزهای پرتلاطم سالی که گذشت، روزنامه ایمان تمام تلاش خود را معطوف به آن کرد رسانه ای از آگاهی و تعهد باشد. با وجود محدودیت های ارتباطاتی که حتی پیام رسان های داخلی را هم شامل شد، تحریریه ایمان قلم را زمین نگذاشت، چرا که باور داشت خاموشی قلم، آغاز پیروزی دروغ است.
ما در روزهایی نوشتیم که راههای ارتباطی قطع و شبکههای اجتماعی مسدود بود. زمانی که هر پیام، از مسیرهای دشوار و غیرمطمئن عبور میکرد تا به مردم برسد اما رسالت کاری ما ایجاب می کرد که در حد توان و بضاعتمان تمام تلاش خود را انجام دهیم تا رسانه های بیگانه با موج سازی های کذب خود فضای اطلاع رسانی کشور را به دست نگیرند.
تحریریه ایمان، در شرایطی کار میکرد که نه انتشار نسخه چاپی آسان بود و نه دریافت اخبار از میدان ممکن؛ اما با همان دسترسی های محدود، تلاش کرد رشته پیوند میان مردم و واقعیت را حفظ کند. در آن روزها، هر صفحه روزنامه نتیجه ساعتها کوشش در بیثباتی برق، اختلال سرورها و خطرهای میدانی بود. ما وظیفه مان را صرفاً انتشار خبر نمیدانستیم، بلکه پاسداری از اصالت روایتها در زمانهای بود که خبرهای تحریفشده از هر سو هجوم میآوردند نیز بود..
ما در کنار مسئولان ماندیم، اما همزمان صدای مردم شدیم. زیرا باور داشتیم رسانهی مؤمن، آن است که امانتدار درد مردم و حافظ صداقت انقلاب باشد. سال ۱۴۰۴ هرچند با غبار جنگ و اندوه رقم خورد، اما این سال، سندی ماندگار از شکوه ایستادگی ملت ایران است. مردمی که در تاریکترین شبها، فانوس امید را با دستان خود برافروختند.
امروز، هر شهید، سیمرغی از جان برخاسته و هر خانواده داغدار، ستونی از اراده ملی ایران است. با احساس دین به خون شهیدان وطن و امام شهید انقلاب، اعلام میدارد که تا آخرین توان، در کنار مردم، در صف حقیقت و برای آرمان ایران عزیز خواهیم ایستاد. قلم ما از این پس نهتنها راوی رنج، که طلیعهدار بازسازی امید، بازسازی کشور و بازسازی آینده خواهد بود.
و به همه خانوادههای شهدا، جانبازان، مردم صبور ایران و پاسداران این مرز و بوم میگوییم: ما تا آخرین سطر، تا آخرین نفس، با شما مینویسیم.
امیدمان از جنس ایمان است و ایمان ما از خونهای پاکیست که در این خاک جوشید. امیدوارم سال جدید، سال آرامش، عزت و پیروزی نهایی ملت ایران بر استکبار جهانی باشد.
