ندای قم /یادداشت / سید رضا دهناد / دکترای علوم سیاسی ؛تشییع از تهران آغاز شد؛ از قلبِ تپندهی جمهوری اسلامی ایران که چهار دهه در برابر سختترین تندبادها، چون کوه ایستاده است. دشمنان این مرز و بوم، سالها با رؤیای «فردایِ نبودن»، شب را به صبح رساندند و در وهمِ خود، آشوب و فروپاشی را تصویر کردند؛ اما پیامِ حضور میلیونی مردم در تشییعِ قائدِ شهیدمان، ترجمانی روشن داشت.
نظامِ ولایی، ریشه در اعماقِ اعتقادات مردم دارد.
کاروان روزسه شنبه به قم رسید؛ آغازی از جمکران ،نمادِ انتظار و میعادگاهِ چشمانتظارانِ منجی. انقلابِ ما پروژهای پایانیافته در تاریخِ سیاست نیست؛ بلکه حرکتی است ممتد، برخاسته از همان انتظاری که در ژرفای جانِ شیعه ریشه دارد. ما تشییع میکنیم، اما چشممان به افقی است که در آن، نویدِ تحققِ عدالتِ جهانی زمزمه میشود.
و آنگاه، نقطهی اوجِ کاروان در نجف و کربلا رقم میخورد. حضور در حرمِ علوی و مزارِ حسینی، یعنی انقلابِ اسلامی خود را امتدادِ همان تاریخی میداند که از غدیرآغاز شد و در عاشورا به اوج رسید. اینجا قصهی ما به پایان نمیرسد، بلکه به حقیقتی بزرگتر گره میخورد؛ آنگاه که پیکرِ قائدِ شهید به آستانِ مقدسِ سیدالشهدا(ع)میرسد.
فقط به تربتِ اعلاش سجده باید کرد که بندهی تو نخواهد گذاشت هر جا سر
این تشییع، فصلی نوین برای جبههی مقاومت رقم میزند. پیوندِ مقاومت با قلبِ تپندهی ایران، نه یک قراردادِ سیاسی، بلکه میثاقی اعتقادی است. این حضور گسترده، انسجامِ جبههی مقاومت را به سطحی بازگشتناپذیر میرساند. دشمن، که در پیِ ایجادِ خلأیی استراتژیک در غیابِ رهبری است، با مشاهدهی این شبکهی درهمتنیدهی ایمانی، غافلگیر میشود.
این تشییع برای جبههی مقاومت، یک پیام روشن دارد:
اکنون عصرِ نهادینهشدنِ مقاومت آغاز شده است.
این مسیر، شریانهای حیاتیِ جبههی مقاومت را چنان به هم پیوند میدهد که دیگر هیچ تهدیدی یارای گسستنِ آن را ندارد. مقاومت، پس از این واقعه، از یک استراتژیِ منطقهای، به هویتی فراملی و آسیبناپذیر تبدیل میشود.
رسیدن به جوارِ مضجعِ نورانیِ امام رضا(ع) پایانِ این سفرِ پرشکوه است. پیوند زدنِ یک عمر مجاهدت با سرچشمهی معنویت، آرامشی است که به دلهای بیقرارِ ملت میبخشد.
دشمنان به تماشای این جمعیت مینشینند و در حیرت میمانند که چگونه ملتی، با یک تشییع، تمامِ توطئهها را نقشِ بر آب میکند.
رهبرِ ما در جوارِ امام علیبنموسیالرضا(ع)به آرامش میرسد، اما شعلهای که او برافروخت، در دلِ میلیونها عاشق، تا طلوعِ خورشیدِ حقیقت روشن خواهد ماند. خیمه پابرجاست.
