گُلِ اُمید

روز ۱۵ دی ۱۴۰۴، کارگران زحمتکش فضای سبز شهرداری قم برای زیبایی شهر گُل می‌کارند؛
یعنی امید را نباید به فصل‌ها گره زد.
حتی در زمستان هم می‌توان کاشت،
می‌توان ساخت،
و می‌توان به بهار ایمان داشت.
سختی‌ها می‌گذرند،
زندگی ادامه دارد
و آینده با امید، زیباتر می‌شود.
اگر با امید به آینده،
برای زیبایی کشور،
برای خودمان، برای شهرمان و برای میهن‌مان تلاش کنیم،
«گُلِ اُمید» بکاریم و از ناامیدی دوری کنیم،
هرچند هوا کمی سرد باشد،
فردا، بی‌تردید، زیباتر خواهد بود.